الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ . . . « 1 » كسانى كه كتاب آسمانى ، به آنها داده‌ايم ( يهود و نصارى ) و آن را از روى دقت مىخوانند ، به پيامبر اسلام ايمان مىآورند . . . مراد از حق تلاوت تبعيت حقيقى از قرآن است . ابن عمر از حضرت صلى الله عليه و آله در تفسير اين جمله از آيه آورده‌است كه حضرت فرمودند : يتبعونه حق اتباع . « 2 » طبرى ، روايتى را از ابو سعيد خدرى نقل كرده‌است كه حضرت صلى الله عليه و آله فرمودند : هر حرفى در قرآن كه در آن ذكرى از قنوت به ميان آمده باشد ، طاعت است . كل حرف يذكر فيه القنوت من القرآن ، فهو طاعة اللَّه . « 3 » وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ . « 4 » ( به خاطر بياوريد ) هنگامى كه خداوند ابراهيم را با وسائل گوناگونى آزمود ، و او به خوبى از عهده آزمايش بر آمد ، خداوند به او فرمود : من تو را امام و رهبر مردم قرار دادم ، ابراهيم عرض كرد : از ذريه من ( نيز امامانى قرار بده ) . خداوند فرمود : پيمان من به ستمكاران نمىرسد . از حضرت امير عليه السلام نقل شده‌است كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند : اطاعت ظالم جايز نيست مگر در امر معروفى كه بر آن شاهد اقامه شود . لا طاعة الا فى المعروف له شاهد . « 5 »

--> ( 1 ) - بقره ، 121 . ( 2 ) - قرطبى ، ج 2 ، ص 95 ؛ ابن‌كثير ، ج 1 ، ص 169 . ( 3 ) - جامع‌البيان ، ج 3 ، ص 361 . ( 4 ) - بقره ، 124 . ( 5 ) - درالمنثور ، ج 1 ، ص 118 .